BLOG JOANKI

Muzycy  orkiestrowi   powiadają żartobliwie, że nie ma złych orkiestr, są jedynie kiepscy dyrygenci. Koncert dyplomowy Macieja Banachowskiego, który odbył się w Słupsku w siedzibie Filharmonii 25 września b.r. z udziałem orkiestry Polskiej Filharmonii Sinfonia Baltica , jest dowodem na to, iż rzeczywiście wiele zależy od dyrygenta. Maciej Banachowski jest słupszczaninem i absolwentem studiów I stopnia na kierunku dyrygentura symfoniczna i operowa, na Wydziale Dyrygentury, Jazzu i Edukacji Muzycznej Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie profesora Bohdana Jarmołowicza , byłego dyrektora słupskich filharmoników ( 30 lat ! ). Koncert, w którym miałam przyjemność uczestniczyć, był jego egzaminem dyplomowym, wieńczącym studia II stopnia na tej samej uczelni, na tym kierunku i w klasie tego samego profesora. Program składał się z trzech utworów romantycznych: Uwertury fantastycznej Bajka Stanisława Moniuszki, cyklu  Pieśni Mieczysława Karł...

  JAN KRZYSZTOF BROJA   - PIANISTA INTRYGUJĄCY Z recitalu Jana Krzysztofa Broi wyszłam podekscytowana, co rzadko mi się zdarza. Dotąd nie zetknęłam się z tym artystą. Przed występem słyszałam jedynie opinie, że jest to wyjątkowy pianista. I nie zawiodłam się. Kim jest artysta, który spowodował taką burzę u większości uczestników tego recitalu? Nie będę tu przytaczać całej jego biografii ( można ją znaleźć w programie FPP ). Wspomnę jedynie o tych wydarzeniach artystycznych, których tam nie znajdziecie. Otóż, po sukcesie na konkursie w Wilnie w roku 1999, Broja został okrzyknięty przez prasę litewską "pianistą XXI wieku". Po recitalu, który odbył się w maju 2003 roku, w Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej w Warszawie, Ruch Muzyczny porównał go do najsłynniejszych pianistów minionego stulecia i określił jako "jednego z najwspanialszych muzyków polskich". Recital ten zaowocował ponownymi zaproszeniami artysty do Warszawy. Natomiast, w 2009 roku pianista wraz z...

  WIERCIŃSKI I DRZEWIECCY – PASJA GRANIA I MUZYKOWANIA   Trzeci dzień Festiwalu był moim zdaniem najbardziej udany, spośród wszystkich prezentacji festiwalowych. Wykonawcą pierwszej części wieczoru był pianista młodego pokolenia, absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Wojciecha Świtały, Andrzej Wierciński . W jego wykonaniu usłyszeliśmy utwory Fryderyka Chopina:   Mazurki z opusu 24: g-moll, C-dur, As-dur, b-moll, IV Balladę f-moll op. 52, Wariacje B-dur op. 12, Nokturn H-dur op.62 nr 1 i Walc Es-dur op. 18. Wybór repertuaru to kolejny ukłon organizatorów Festiwalu w stronę naszego wielkiego kompozytora. Wszak w tym roku obchodzimy jego 210-rocznicę urodzin. Poza tym, Andrzej Wierciński znalazł się w polskiej ekipie na XVIII Międzynarodowy Konkurs Chopinowski, który z powodu pandemii został przeniesiony na przyszły rok. W Mazurkach pianista pokazał lekkość i finezję, a w Walcu Es-dur z op. 18 ( nie jak błędnie podano w...

   MOŻDŻER KOCHANY LECZ TROCHĘ PRZEKOMBINOWANY Mój stosunek do Leszka Możdżera jest bardzo osobisty. Kocham go i podziwiam od lat za jego wielki talent. Znamy się z czasów, gdy jeszcze jako student gdańskiej Akademii Muzycznej wykonywał w Słupsku swoje wersje utworów Chopina, zaraz po zarejestrowaniu ich na płytę. Później spotykaliśmy się jeszcze wielokrotnie w słupskiej Filharmonii, gdzie zainicjowaliśmy pojedynek pianistów: Leszek Możdżer – Kevin Kenner czy podczas realizacji - z udziałem naszej orkiestry pod dyrekcją Bohdana Jarmołowicza - Requiem dla mojego przyjaciela Zbigniewa Preisnera, w którym Leszek wykonywał partię fortepianu. Utwór ten został powtórzony ze słupskimi filharmonikami w Katedrze Oliwskiej w Gdańsku oraz dwukrotnie w Holandii, w tym, w słynnej sali Concergebouw w Amsterdamie. Pamiętam też nasz   udział w koncercie poświęconym Papieżowi Janowi Pawłowi II, transmitowanym przez TVP 1 z kościoła p.w. św. Mikołaja w Gdańsku, na którym wykonywaliśmy ...

                                                                    WSTĘP                  Osobie blisko związanej z produkcją koncertów towarzyszą dodatkowe emocje, zwykle niezwiązane z bezpośrednim odbiorem muzyki. Po raz pierwszy od lat mogłam bez obciążeń organizatora wysłuchać koncertów festiwalowych, zasiadając wśród publiczności słupskiej Filharmonii.                                                                   Jako b...

Staram się przynajmniej raz w roku uczestniczyć w koncertach orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie. Poziom tego zespołu bowiem gwarantuje niezapomniane przeżycia artystyczne. Tym razem, magnesem, który przyciągnął mnie do sali stołecznej Filharmonii była osoba dyrygentki Marzeny Diakun, absolwentki Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie prof. Mieczysława Gawrońskiego. Jako pierwszy Polak (celowo nie piszę: „Polka”) zdobyła II Nagrodę - “Srebrną Batutę” na IX Międzynarodowym Konkursie im. G. Fitelberga w Katowicach (2012). Jest także laureatką, finalistką i półfinalistką kilku innych konkursów dyrygenckich. Bardzo jej kibicuję, dlatego z ogromną ciekawością oczekiwałam efektu kilkudniowej pracy z tą renomowaną orkiestrą. Program koncertu składał się z trzech utworów: „Le tombeau de Couperin” („Nagrobek Couperina”) Maurice’a Ravela, „Concert champệtre” na klawesyn i orkiestrę Francisa Poulenca oraz „II Symfonii c-moll” op. 15, zwanej „Charakterystyczną”, Ignacego Feliksa Dobr...